Het voelt wel als zondag; we zijn vanochtend naar de kerk geweest en zijn na kerktijd op visite en daarna tomaten (Bastiaan !)-soep met stokbrood gegeten.
Dat kan toch niet zondagser!!!
Het is een intensieve week geweest. Dinsdag afscheid van ons huisje in Kolham, daarna koffie bij mama Jongman. Dat was heftig! afscheid van haar nemen! Gelukkig waren Jurrien en Betty daar, dus toen we wegreden stond ze veilig tussen hen in. God zorgt voor hen!
Via Maria in Zwolle reden we naar Goes. Daar hebben we met Evelene en Arjan en Jan , Eva en Benthe gegeten en van hen afscheid genomen. Die nacht hebben we bij Ian, Lydia, Rosa en Gabriel in Den Haag geslapen.
Op woensdagochtend vertrokken wij vanaf Schiphol. Wat is afscheid toch rottig!
We houden zo veel van elkaar en we gaan elkaar zooo ontzettend missen. Mijn lieve familie, God zorgt voor ze!
Maria, Bastiaan, Hannah, Alwin, Erika, Anne, Aline, Gerard en Willemijn zwaaiden ons uit. Zelfs toen wij al in het vliegtuig zaten, wij zagen hen, zij zagen ons niet, maar toch bleven ze zwaaien, dat zegt toch heel wat!!! Wat een schatten!
We kwamen aan in Cotonou toen het al donker was. Een hele delegatie wachtte ons op: Gerrit en Titia, Richard, Theofiel en wat mensen van de kerk van Cotonou.
We hebben die nacht in het kantoor van DVN geslapen en bij Richard en Wianne en hun lieve kindertjes gegeten.
De volgende ochtend de nodige eerste boodschappen gedaan in een grote supermarkt in Cotonou en toen zijn we met Gerrit en Titia naar Dogbo gereden. Joe heeft gereden, dat is goed, wij moeten zo gauw mogelijk wennen om zelf dingen te doen. Het is ongeveer 3 uur rijden naar Dogbo.
En nu zijn we hier 4 dagen. De eerste nacht hebben Gerrit en Titia hier nog geslapen. Daarna zijn ze naar een guesthouse gegaan op een leprakolonie in de buurt (ongeveer 10 km).
Ze komen hier overdag en we praten over van alles, ze rijden ons rond en laten ons van alles zien. We hebben ook al veel mensen ontmoet.
Gisteren waren we beiden niet lekker, maagkrampen, diarhee, moe en warm. Vandaag voelen we ons een stuk beter. Het is heel normaal dat je wat ziek bent, de eerste dagen, als je in de tropen aankomt vanuit een kouder land, zeggen Gerrit en Titia, dus dat hopen we dan maar. .
Dit is mijn eerste blog vanuit Dogbo. Ik hoop tenminste een keer per week wat te schrijven. Genoeg tijd hebben we zeker, maar energie…! Wat neemt die warmte veel energie!
Morgen praten we met een jonge vrouw die graag bij ons komt werken. Ik merk dat dat echt geen extra luxe is hier. Koken wil Joe zelf doen, maar schoonmaken, wassen en strijken, daar betaal ik graag iemand anders voor.
In de volgende blog horen jullie dus of we een hulp in de huishouding hebben. Dat had ik nooit gedacht om zo’n hulp in mijn huis te gaan hebben. Maar ik denk dat er nog wel eens meer dingen hier gaan gebeuren wat ik nooit bij mij thuis verwacht had!
Liefs vanuit Dogbo, van Marijke.
God is zo ontzettend goed en Hij is overal!
Fijn om te horen dat het goed gaat!! Ik hou heel veel van jullie!! xxhannah
BeantwoordenVerwijderenHallo Johan en Marijke,
BeantwoordenVerwijderenJullie zijn geland op Afrikaanse bodem! Sterkte met acclimatiseren. Gods zegen!
Anneke Arkema
Hoi mam,
BeantwoordenVerwijderenLeuk om ook van mama en stukje te lezen. Jullie schrijven echt heel anders en dat vult elkaar heerlijk aan. Wij houden van jullie.
AEAAGW
Hou van jullie!!
BeantwoordenVerwijderenHey, good to read all about it. We look forward to many more blog entries. But also many more skype talks :-). We're thinking about you lots, and praying for you often.
BeantwoordenVerwijderenLove, Allan, Alice, Jacoba, Jonah, Simon, Allie