Bijzonder

Wat is het hier toch mooi, wat is het hier toch bijzonder! Ik ben zo blij om dit weer met jullie te delen!

Het is zondag, 18-12-2011. Het weekend voor kerst en hier het eerste weekend van de schoolkerstvakantie.

En weet je wat er dan gebeurt hier in Benin? In dat weekend  wordt  er elk jaar een grote ‘Convention de Décembre’ gevierd. Alle kerken van de ERCB zijn dan uitgenodigd om vanaf vrijdagavond tot zondagmiddag samen te zijn. Om te zingen, bidden, luisteren, ontmoeten, eten. Er is dit jaar een school afgehuurd , de klaslokalen worden gebruikt om in te slapen en op het schoolplein staat een grote afdak met allemaal kerkbanken en muziekinstrumenten en hele grote speakers.

Ze houden hier van lawaai, dus de speakers staat erg hard.

Wat een weekend!

We hebben ontzettend genoten en we waren vanmiddag dan ook ontzettend moe, toen we thuiskwamen!

Er waren meer dan 300 mensen! Alles is tot in de puntjes verzorgd. Je ziet vuurtjes met pannen met eten en mensen erom heen, voor weinig geld kan je daar wat rijst, pate, saus, koekjes of oliebolletjes kopen. Er zijn t-shirts te koop met een logo van dit weekend er op, speciaal gemaakt voor dit weekend.

Mensen hebben kilometers moeten sjouwen om de kerkbanken van hun kerkjes daar te krijgen. Ze lopen met een bank op hun hoofd echt kilometers! Het eten en al het andere wordt ook op hoofden, op brommers en misschien de instrumenten en versterkers met een gehuurde auto.

We zijn op vrijdagavond even langs geweest om te kijken hoe het opzetten ging en het was al zo goed als klaar. Op zaterdag zijn we er de hele dag geweest en zondag waren we er alom half tien en om drie uur waren we weer thuis.

Wat bijzonder! Iedereen was mooi gekleed, in mooie kleurige kleren, soms hadden gezinnen hun kleren allemaal van het zelfde stof, vader moeder, kinderen! We hebben gezongen, gedanst.

Er werd een oude dame gedoopt, heel indrukwekkend, hoe ze antwoordde op al de vragen van de dominee, zo ontroerend, zo mooi. We hebben avondmaal gevierd, een lopend avondmaal, waar je dansend naar voren huppelt in rijen, het brood ontvangt en een klein glaasje met een beetje wijn drinkt, zo fijn om dat hier ook eens te kunnen doen. Iedereen zingt en danst, zelfs de kleinste kleintjes. Ze schuifelen, buigen, met de achterwerk ver naar achteren, dan weer rechtop met de handen in de hoogte en dan weer klappend en schuifelend. Het gaat maar door!

Joe heeft op zaterdagochtend gepreekt, in het Frans en ook nog erg goed, ik ben erg trots op hem! Het werd simultaan vertaald in het Adja door één van de ouderlingen, dit keer door Moise, de blinde ouderling van het dorpje Migbowomey. In de middag heeft Richard Havinga een preek gehouden, ook in het Frans en vertaald in het Adja. Een hele mooie preek over wat een diaken is. Op zondag heeft Gerrit gepreekt,  het was zijn laatste preek hier, je merkt echt dat de mensen veel van hem houden.

Wat zo bijzonder is, hier luistert iedereen en reageert iedereen. Volwassenen en kinderen stemmen vaak in, met ´eeh´, ´amen´, ´hallelujah´ en zelfs ´praise the Lord!´.

Een druk weekend, de convention, en de elektriciteit en water vielen op zaterdag en zondag uit bij ons thuis, Richard en Wianne met hun twee kindertjes logeerden hier ook en ondanks de drukte, toch zo´n mooi weekend!

Zondag middag voor het eerst met mijn moeder geskyped, dat was erg fijn, ook nog geskyped met Hannah en Ghislain en met Maarten en Marchien en de jongens. Het gaat goed daar, mijn moeder leest mijn blogs en leeft erg met ons mee. Morgen komt mijn broer Jurrien aan in Cotonou, hij is hier voor twee weken. Ik heb zo´n zin om alles met hem te delen en hem straks terugsturen met allemaal bijzondere verhalen!

Een heel andere zondag dan Nederland, niet met onze eigen familie, heel andere kerkelijke gewoonten, maar toch, echt mooi, heel gezegend en ontroerend en mèt broers en zussen!

Wat maken wij toch bijzondere dingen mee!

Veel liefs van mij, Marijke