Onze taak op ons nemen, hier en in Nederland…

Vandaag is het zaterdag, alweer een week terug van Nederland.

Het was goed om even voor 2 1/2 weekjes in Nederland te zijn!

Heel goed om de kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden en ons huisje in Kolham weer even te zien. Mijn verjaardag daar even te vieren, naar de kerk te gaan, mensen bezoeken en ontmoeten.

Even op een afstandje alles  eens bekijken, even een pauze nemen en reflecteren……

Dat was goed voor ons en dan ook nog een goed gesprek met onze coördinatoren van de DVN, dat was voor ons ook belangrijk.

Het is goed dat we hier in Benin zijn, God heeft ons hier echt geplaatst met de gaven en ervaringen die we hebben. We hebben inmiddels heel wat dingen meegemaakt in Benin en voelen dat we er sterker doorheen gekomen zijn.

Hier ligt dus nu een taak, beginnen we te merken, maar wel op onze manier, niet in de voetsporen van voorgangers of zo, maar met onze eigen achtergrond, levenservaringen,  gaven en uitdagingen. Werken, leven en uitdragen op onze eigen manier, wat bij ons past, hoe God ons gemaakt heeft!

We zijn in Nederland bevestigd met hoe we hier werken en ‘zijn’ en het heeft ons een soort rust en doel gegeven.

Ons werk ligt nu hier, in Benin. We zijn hier om te ondersteunen, er voor de kerk hier te zijn en voor  de omgeving, in navolging van Jezus. Het werk begint wat op zijn plek te vallen, merken we.

Maar we merken ook, dat dat niet alles is!  Ja, wel een hele grote opdracht, die we heel serieus moeten nemen, maar God heeft ons ook een gezin gegeven, die niet met ons is meegekomen, die in Nederland en Canada wonen en waar we heel veel van houden en om geven. Dat is ook een stuk van ons,  iets wat door God aan ons is gegeven, waar we ook onze verantwoordelijkheid en liefde voor hebben en moeten hebben.  

Dat wisten we allemaal wel, maar we probeerden om tegen onze natuur in, ons voor te houden dat Benin vanaf nu onze plek zou gaan zijn en ons thuis moest gaan worden.

We zijn inmiddels heel blij dat we ons huisje in Kolham nog hebben en we zijn er achter gekomen dat dat ons thuis nog steeds is en mag zijn!

Ons thuis is daar, ons werk is hier. Wij hebben zo veel van de Heer gekregen dat ons lief is in Nederland (en Canada) en dat hoeven we niet te onderschatten, het is een Godsgeschenk en dat mogen we ook niet onderschatten. Ook dus een taak voor ons daar!

We zijn hier voor het werk, we hebben hier een kerk die we ondersteunen, waar we ons best voor gaan doen: ‘Capaciteitsversterking van kerkleiders zodat die in woord en daad de gemeenteleden kunnen voorgaan in het leven met Christus waardoor de ERCB blijft groeien in geloof en in aantal’. Uitzoeken hoe we daar met de christenen om ons heen aan kunnen werken.

Dus ons ‘eigen plekje’ is ook nog Nederland. Nu is ons idee dat we onze verlofweken en vakantieweken zo veel mogelijk dichtbij onze familie gaan  doorbrengen.  Al die weken samen worden dan ongeveer twaalf weken per jaar. Ons plan is nu dat wij elk jaar in het voorjaar en in het najaar 6 weken weg zijn uit Benin. Het plan is dan dat we 4 ½ maand hier werken, 6 weken weg en dan weer 4 ½ maand werken in Benin. Het voelt goed en het werkt voor ons, denken we, ook goed. De 4 ½ maand hier kunnen we dan doelbewust inplannen voor afspraken, ontmoetingen, vergaderingen, bijeenkomsten, cursussen, bezoekjes. Twee keer zes weken in Nederland, voor de kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden, contacten en ontmoetingen met de zendende kerken en DVN.
En dan vallen er dingen in hun plaats, hier op ons werk, we merken het nu al weer. Verscheidene mooie dingen zijn er deze eerste week al weer gebeurd. Gesprekken met allerlei mensen, een bezoek aan de onderwijsinstelling waar onze kerkleiders cursussen volgen, het plannen van cursussen en bijeenkomsten.
Ook een speciaal gesprek met Raoul, van de instelling voor ‘les malades’, ‘de tuin van Toyo’. Wij wilden hem spreken en hij wilde ons spreken, hij belde ons, toen we hem net wilden bellen. Hij is zo blij met onze aandacht voor ‘zijn’ mensen. Er is zo weinig aandacht voor deze mensen, geen activiteiten. Deze instelling wordt gerund door Raoul en zijn vrouw en de rest van de mensen die daar werken zijn oud-patiënten, die graag willen helpen en er daardoor blijven werken en zelfs blijven wonen. De activiteiten die daar nu in de instelling door de ‘cliënten’ gedaan worden is nu eigenlijk voor zelfsufficiëntie,  op zich wel heel goed. Zichzelf, zo veel mogelijk, onderhouden, door het werk in de tuinen, het naaien van eigen kleding op de naaiatelier, maar ook met elkaar koken, wassen, elkaar wassen, aankleden, schoonhouden van het gebouw en binnenplaats. Zo goed als ze het kunnen, natuurlijk en met heel wat gebreken, hoe kan  het ook anders! Je houdt het niet voor mogelijk, hoe zoiets zonder subsidies van de regering kan lopen. Gelukkig zijn er liefdadigheidsorganisaties in Westerse landen die wat geld sturen en meedenken, maar toch..
We hebben met Raoul  besproken wat onze plannen zijn, bijvoorbeeld mensen in onze kerken bewust maken van het bestaan van deze mensen. Samen daar de mensen bezoeken, samen zingen, maar ook praten over mensen die een verstandelijke of psychische beperking hebben. Wij zijn van plan om in ieder geval wekelijks een ochtend daar te blijven komen, met de mensen te praten en  iets met ze doen. Raoul was daar erg blij mee en ook met het idee om mensen bewust te maken en laten zien dat dit ook medemensen zijn , ontroerde hem. Hij was ook enthousiast over het idee om zo nu en dan een soort  ‘dienst’ te houden op een zondag, met een kort verhaal en samen zingen. Ook was hij erg blij te horen dat we met mensen in Nederland en Canada over hen praten en misschien iets voor hen kunnen gaan beteken, het hoeft niet persé financieel, maar ook in aandacht en gebed. Kunnen jullie meedenken wat wij nog meer zouden kunnen betekenen en ook meebidden voor deze mensen hier en overal in Benin, Afrika en overal op de wereld?
Dat is weer een van de mooie dingen, die God op onze weg plaatst. Daar hoef je niet voor naar Benin te gaan.  Iedereen, waar die maar woont, kan weer mooie dingen zien, om aan te denken, voor te bidden, voor te werken.
Gods zegen op jullie taak in het volgen van Jezus en in het zien van de mooie dingen die op je weg zijn geplaatst. Liefs, Marijke J