In memoriam van EDAH Tossou.

Vandaag is het 3 juni. Een prachtige dag, gisteren heeft het gehoosd, geplensd, weer gelekt, de elektriciteit weer eens uit en weer eens geen water uit de kranen.

Maar vanochtend………….. een nieuwe dag, een mooie dag!

De lucht helderblauw, om 8 uur was de temperatuur nog maar 22 graden, de zon schijnt, het is droog, de kraan loopt weer en het is zondag!
Vanochtend zijn we naar de kerk in Djakotomey gegaan, want we wilden daar zijn omdat een broeder in deze kerk eergisteren plotseling overleden is.
Een bijzonder verhaal, deze man……

Hij heeft veel voor de gemeenten hier in de Mono-Couffo betekend, al vanaf het begin dat wij, als Gowa DVN, hier aan het ondersteunen zijn.

Een (voor de kerken hier)  man met geld, met status, een goede opleiding, een goeie baan als hoofd van een school gehad en nu met pensioen en met een hele grote familie.
Deze man, EDAH Tossou (Edah is zijn achternaam, maar die zetten ze hier voor, omdat dat de familienaam is), heeft een heel groot gezin, hij laat namelijk 5 weduwen met hun kinderen achter. Ik weet niet hoeveel kinderen, maar zeker wel veel!
Jaren heeft hij veel voor de kerk hier betekend, maar omdat hij  zo veel vrouwen had (en erbij bleef nemen) kon hij officieel geen functie als ouderling of diaken hebben. En daar was hij het zelf ook mee eens, maar ondanks dat, deed hij heel veel voor de kerk.
Gisterochtend kregen we een telefoontje van zijn ouderling, met het bericht, EDAH Tossou, plotseling overleden, werd niet lekker ....

Wij waren van plan om gistermiddag naar zijn huis te gaan, er even te zijn voor zijn familie. Maar het regende vreselijk gisteren en we hadden ook nog veel lekkage, dus gisteren kwam er niets van.

Daarom waren we vanochtend in de kerk van Djakotomey, de kerk waar een deel van Tossou’s familie lid van is.
Het was een hele mooie dienst, geleid door jonge mensen. De ouderling van de gemeente was niet aanwezig, maar het ging prima zonder hem. Mooi zingen, veel bidden, een preek die goed te begrijpen was over de tekst, Jacobus 4: 13-17,”U weet niet eens hoe uw leven er morgen uit ziet. U bent immers maar een damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt. U zou moeten zeggen: Als de Heer het wil, zijn we dan in leven en zullen we dit of dat doen”.
Joe en ik mochten samen ook nog zingen, ook werd Joe gevraagd om een extra toevoeging aan de preek te doen. Dat was eigenlijk niet nodig, Marc, de jonge voorganger, had een duidelijke mooie preek gehouden. Joe heeft nog wat extra plekken in de bijbel laten zien en uitgelegd, als bevestiging van de uitleg van de tekst van de preek. Ik vond dat Joe dat goed deed; bevestigen van wat de jongen in zijn uitleg van de tekst vertelde.

Na de dienst wilden wij even bij de familie Edah langs. Toen hoorden we dat de gemeente van plan was om met z’n allen naar het huis te gaan om mee te leven.

We zijn samen met de hele gemeente, klein en oud, naar het huis gelopen, ongeveer 1 km wandelen.
Het was daar een behoorlijke drukte, binnen en buiten de huisjes (het huis van Tossou is een compound met een stel huisjes), buren, familieleden, andere dorpsgenoten, enz.
We gingen in een van de huisjes en daar op de grond op een paar matjes, zaten de vrouwen, de 5 weduwen. Heel verdrietig voor zich uit te kijken, met allemaal mensen om hen heen.
Ik heb ze een hand gegeven en hen ‘courage’ gewenst. (Er waren geen kinderen van EDAH Tossou aanwezig in het huisje, ik vraag me af, hoe de kinderen erbij betrokken worden). Toen gingen al de mensen, die met ons van de kerk gelopen waren, om hen heen staan en een van de jongeren begon te zingen en daarna te bidden, daarna gingen nog een paar anderen bidden. Na vijf minuutjes zijn we weer naar buiten gegaan en hebben we afscheid van elkaar genomen.
Bijzonder hè, samen als gemeente, even langslopen, na de kerkdienst. Er even samen zijn, even meeleven en bidden en laten zien dat we als broers en zussen met het gezin meeleven.

Voor de familie van EDAH Tossou begint de drukte nu pas, de komende weken van voorbereiding op de begrafenisceremonie. Het kan nog weken, soms nog wel maanden duren, eer hij echt begraven wordt. Het zal een heel grootse ceremonie worden, want hij was een man met status.

In memoriam van EDAH Tossou.

God, wees met zijn vrouwen en zijn vele kinderen, de komende tijd en de tijd daarna!

Marijke