God weet alles!

God weet alles! Hij wist al lang van te voren dat wij op 16 mei, 2013, 38 jaar getrouwd zouden zijn!
Mijn vorige blog schreef ik op 13 mei in Nederland. Intussen zijn we weer in Benin en ik denk nog steeds, “Wat gaat er allemaal gebeuren?”. Denken we dat niet allemaal vaak? Twee jaar geleden dacht ik dat ook al, “Wat gaat er allemaal gebeuren?”
Er is veel gebeurd, de laatste twee jaar. Ik kijk zo in mijn agenda van 2011 en ik lees op vrijdag, 20 mei, 2011: “Afscheidsfeest van Hoogezand-Sappemeer Noord.” en twee dagen later, op 22 mei: “we gaan morgen naar Benin, voor drie weken.” Dat hoorde bij de voorbereidingen. Drie weken lang in het klamme kantoortje van DVN in Cotonou, tegenover het huis van onze a.s. collega’s Richard en Wianne Havinga en kindertjes, waar wij gastvrij elke dag mochten eten. We zijn heel Cotonou rondgereden door Wianne en Richard, heel wat gezien. Vanaf de tweede dag, drie weken lang, elke dag, behalve het weekend, Franse les van Mr. Alexis Parisio, Mr. Bienvenue en van de Belgische Mevr. Aurelie.  Tussendoor  hebben we een beetje kennis mogen maken met Benin, in de weekenden met Dogbo, bij Gerrit en Titia, die we daar zouden gaan opvolgen. Ik lees nu zo mijn agenda door en ik denk: “Wow, dat waren volle, drukke én indrukwekkende weken!”
Daarna begon in Nederland de voorbereidingen voor onze uitzending als kerkelijk opbouwwerkers voor de ERCB in Benin. Eerst vooral gewoon bij ons thuis met Franse lessen en veel inlezen. Vanaf augustus, kregen we hier en daar een cursus, we zijn ‘van hot naar her’ gereden, veel gelezen en vergaderd.  Er waren ook nog andere voorbereidingen, zoals inentingen, medische check-ups, een twee wekenlang intensieve Franse cursus bij Ceran in Spa, België. Toen kwamen de afscheidsbezoekjes en -feestjes en -tranen en op zondag, 13 november  was de uitzenddienst in Gouda. Dat was een snel, intensief voorbereidings-half-jaartje! Op 23 november zijn we door onze kinderen en kleinkinderen uitgezwaaid op Schiphol. Waar waren we aan begonnen, wat ging er allemaal gebeuren? God wist het!
En sindsdien zijn we hier in Dogbo, Benin. De eerste weken nog met Gerrit en Titia, zij zijn begin januari 2012 weer naar Rijswijk in Nederland vertrokken. Daarna met z’n tweetjes, als team, Joe en ik.
Ik heb heel wat blogs geschreven, inmiddels,  en we hebben samen heel wat beleefd en veel mensen hebben van een afstand met ons meegeleefd. We zijn druk bezig geweest aan het ondersteunen van de kerk, veel mensen leren kennen, veel gedaan, veel geleerd. We zijn verscheidene keren terug geweest, er zijn inmiddels ook bezoekers hier geweest.
En nu is het alweer juni, 2013. En het is nog altijd: “Wat gaat er allemaal gebeuren?” Zo is het leven, òf je nu gewoon thuis bent in het huis waar je al jaren woont , met de baan, die je al jaren hebt, met de man en kinderen en vrienden, die je al jaren liefhebt, òf je bent ver weg, bezig in een andere cultuur, een ander land, onzeker over wat de toekomst brengt. Moeten we ons zorgen maken voor de dag van morgen? Wat gaat er allemaal gebeuren? Dat dachten mijn ouders ook al, toen ik werd geboren. We doen gewoon allemaal ons best op het plekje waar we zijn en niemand kan in de toekomst kijken, God weet het alleen, en dan is het goed!
Dank U dat Joe en ik zo lang gelukkig getrouwd mogen zijn, lieve Vader in de Hemel!
Hij wist het van te voren!